Kategorie
Partnerzy Strony
Partnerzy Strony

Z punktu widzenia zdolności do syntezy możemy także fotosyntezie zielonych roślin (i niektórych bakterii) przeciwstawić chemosyntezę dopiero co omówionych bakterii. Tak jak obok bakterii denitryfikacyjnych omawialiśmy bakterie redukujące siarczany (desulfurykatory), tak tutaj bakteriom nitryfikacyjnym odpowiadają bakterie utleniające, bakterie siarkowe. Należą one przeważnie do rodzaju Thiobacillus (rodzina Thiobacteriaceae, Eubacteria). Swoje problemy z zaopatrzeniem rozwiązują one w ten sposób, że utleniają zredukowane związki siarki, a uzyskaną z tego energię zużywają do redukcji dwutlenku węgla. Pod tym względem są one dokładnie tak samo organizmami chemolitoautotroficznymi jak Nitrosomonas i Nitrobacter. Utleniają one do kwasu siarkowego siarkowodór (H2S + 202 -> H2S04 -(- energia) i siarkę pierwiastkową (S + H20+11/2 02 -> H2S04 + energia) oraz utleniają tiosiarczany do siarczanów.

Zrozumiałe, że żyją one w warunkach tlenowych i wytwarzają znaczne ilości kwasu siarkowego. Inne bakterie są mniej wymagające pod tym względem, np. Thiobacillus denitńjicans może żyć w warunkach tlenowych jak każdy inny Thiobacillus, ale jeśli ma dostęp do azotanów, może także oddychać beztlenowo. Thiobacillus denitńjicans dobrze ilustruje fakt, że dysymilacyjna i asymilacyjna redukcja azotanów nie mają ze sobą nic wspólnego: denitrifikuje on azotany, ale nie aż do amoniaku, zatem do asymilacji azotu zużywa sole amonowe. Istnieją jeszcze inne bakterie z rodzaju Thiobacillus, które do uzyskania energii i węgla wykorzystują związki organiczne (‚Thiobacillus intermedius).

„Producenci” kwasu siarkowego odgrywają pewną rolę w gospodarce rolnej. ‚ Na przykład glebę o dużej zawartości wapnia można odwapnić przez dodanie pierwiastkowej siarki. Siarka ulega utlenieniu przez drobnoustroje na kwas siarkowy H2S04, a ten z kolei zamienia nierozpuszczalny węglan wapnia na łatwiej rozpuszczalny siarczan wapnia, który stopniowo ulega wypłukaniu. Bakterie z rodzaju Thiobacillus wraz z siarką mogą tak mocno zakwasić glebę, że uniemożliwiają rozwój parcha ziemniaka (Actinomycetes), który jest niezwykle wrażliwy na zakwaszenie gleby.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *