Kategorie
Partnerzy Strony
Partnerzy Strony

Wykwity saletry (azotanu potasowego) występują nie tylko na ścianach gnojowisk zawierających mocznik, ale także na dobrze nawożonych grządkach, skrzynkach inspektowych itp.

Jako akceptora wodoru używają one tlenu, bakterie denitryfikacyjne natomiast azotanów. Nitrosomonas i Nitrobacter zaliczamy do rodziny Nitrobacteriaceae. Możemy więc powiedzieć, że Nitrobacteriaceae używają amoniaku jako dawcy wodoru, tlenu zaś jako akceptora wodoru i przerabiają przy tym amoniak na azotany. Bakterie denitryfikacyjne natomiast używają kwasów organicznych jako dawców wodoru, azotanów zaś jako akceptorów wodoru i wytwarzają z azotanów amoniak lub cząsteczkowy azot. Na tym możemy na razie zakończyć sprawę mikrobiologicznego krążenia azotu.

Same bakterie nitryfikacyjne znamy nie od dawna, dobrze za to znamy ich produkty- azotany, zwane zwyczajowo saletrami (saletra amonowa, sodowa, potasowa itd.). Saletra znaczy sól kamienna (sal petrae). Wykwita ona na kamiennych murach dokoła dołów-z nawozem w postaci białych wykwitów. Była i jest używana do produkcji prochu strzelniczego, dlatego też w dawnych czasach mistrzowie od amunicji nie mogli się zadowolić saletrą zeskrobywaną ze ścian gnojowni. Prowadzili swoistą „uprawę” saletry na grządkach zawierających wapień, które polewali moczem (mocznik!) i krwią, i w ten sposób inicjowali produkcję saletry. Obecnie mamy oczywiście o wiele bardziej skuteczne materiały wybuchowe niż „dobry, stary proch strzelniczy”, a saletrę można wytwarzać technicznie

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *