Kategorie
Partnerzy Strony
Partnerzy Strony

Jeśli zarodniki Mycotypha spirifera wyrastają na powierzchni bardzo cienkiej warstewki płynnej pożywki tak, że komórki nie zanurzają się, ale tylko zwilżają, wtedy oczywiście tylko ich górna połowa jest dobrze zaopatrzona w tlen. Wyrasta ona wówczas biegunowo w nitki grzybni przeciwna strona pączkuje apolarnie. To zróżnicowanie w obrębie jednej jedynej komórki utrzymuje się długo. „Biegun grzybniowy” wytwarza wyciągnięte, rozgałęzione strzępki, podczas gdy „biegun pączkujący”

Mycotypha spirifera rosnąca na bardzo cienkiej warstewce płynnej pożywki. Górna połowa komórki rośnie w warunkach tlenowych i dlatego wytwarza grzybnię, wykazuje więc biegunowość. Dolna połowa, znajdująca się w warunkach beztlenowych, pączkuje apolarnie. Zachodzi tu różnicowanie części komórki tak długo oddziela pączki, że cała powierzchnia gęsto pokrywa się bliznami po nich.

To zewnętrznie widoczne zróżnicowanie jest wynikiem zróżnicowania wewnątrz-komórkowego. Na biegunie pączkującym („drożdżowym”) w cytoplazmie nie ma prawie wcale mitochondriów, ale jest ich dużo na „biegunie grzybniowym” (cykl kwasu cytrynowego i oddychanie końcowe!). Różnicowanie nie przebiega więc w ten sposób, że jakaś substancja sterująca albo sygnalizacyjna przekłada „zwrotnicę przemiany materii” z fermentacji na oddychanie, a wszystko inne już jest gotowe, ale wraz ze zmianą przemiany materii zmienia się cała wewnętrzna struktura.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *