– 5H2 -! 2HN03 No + 6H20. Te organizmy denitryfikacyjne oczywiście nie są mile widziane, ponieważ uwalniają do powietrza cząsteczkowy azot, który nie może już być zużytkowany. Na skutek działalności takich bakterii pola uprawne mogą utracić znaczną ilość azotu, zwłaszcza w warunkach beztlenowych, gdyż bakterie nitryfikacyjne i denitryfikacyjne są beztlenowcami, jednakże nie bezwzględnymi jak bakterie siarkowe, tylko względnymi (fakultatywnymi).

Mogą one jeszcze w inny sposób wyrządzać szkody wtedy, gdy w wyniku niekompletnej redukcji nagromadzają się azotyny, N02, które są silnymi truciznami dla komórek roślin, zwierząt i ludzi (dlatego nie wolno w RFN mięsa siekanego zaprawiać azotynami, nawet przechowywanie ich w sklepie mięsnym jest karalne). Jednakże zaprawa do peklowania powinna, a nawet musi zawierać od 0,5 do 0,6% azotynu sodowego NaN02, który podczas peklowania zostaje zredukowany do NO i łączy się z mioglobiną – barwnikiem mięśni na nitrozomioglobinę ona to peklowanemu mięsu zapewnia czerwony kolor. W każdym razie jedno jest powszechnie wiadome: ponieważ azotany i siarczany są niezbędnymi związkami dla wszystkich żywych organizmów, bakterie redukujące siarczany, produkujące amoniak i denitryfikacyjne niekorzystnie ingerują w gospodarkę pokarmową gleb i wód. Ponieważ procesy te zachodzą z konieczności lub dorywczo w warunkach beztlenowych, musimy ich rolę w krążeniu azotu i siarki w przyrodzie właściwie oceniać i starannie śledzić, aby nie <> dopuścić do niepożądanych skutków.

Jedna odpowiedź na „Te organizmy denitryfikacyjne

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *