Kategorie
Partnerzy Strony
Partnerzy Strony

Świeżo opadłe liście są oczywiście rozkładane w warunkach tlenowych. Z drobnoustrojów działają tu przede wszystkim grzyby – eukarionty. Niektóre z nich znamy już z innych procesów: wyższe grzyby Aspergillus fumigatus (antybiotyki), Aspergillus nidulans (penicylina, produkcja tłuszczy), Botrytis cinerea (szlachetne pleśnie winogron). Pozostałe należą do gatunków Rhizoctonia, Trichoderma i in. Przeważnie rozkładają one długie łańcuchy cząsteczek celulozy na mniejsze fragmenty, aż do glukozy. Ponieważ jednak same grzyby mają mocne ściany komórkowe, nie mogą „pożreć” substancji budującej ścianę komórkową liści, toteż wydzielają one odpowiednie enzymy na zewnątrz, jako tzw. egzoenzymy, i tam wykonują one swoją pracę.

Grzyby pobierają do swoich komórek dopiero produkty rozkładu o krótkich łańcuchach. Oczywiście takie „trawienie pozakomórkowe” trwa dłużej niż rozkład „: jedzonego” pokarmu. Również bakterie z rodzaju Streptomycetes (prokarionty !), jak np. Streptomycetes cellulosae, biorą udział w rozkładaniu celulozy dalej rodzaj Myxobacteria, Cytophaga i Sporocytophaga i wreszcie Eubacteria podobne do Pseu- domonas (te ostatnie łączy się w grupę Celhibrio). Jeśli substancje zawierające materiał komórkowy zostaną odcięte od dostępu powietrza, np. gdy. przykryją je kolejne warstwy liści, wtedy mogą być także beztlenowo rozkładane. Nie jest to nic innego jak fermentacja celulozy, a jako produkty końcowe powstają: etanol, kwasy – octowy, mrówkowy, mlekowy, wodór cząsteczkowy oraz dwutlenek węgla. Odpowiedzialne są za to bakterie z rodzaju Clostridium, jak np. Clostridium thermocellum i cellobioparum.

W 1963 r. na Morzu Pół-nocnym, w pobliżu Islandii, wynurzyła się nowa wyspa wulkaniczna – Surrsey. Jest ona chronionym, na pod-stawie porozumienia mię-dzynarodowego, obiektem badań geologów, geofizyków i biologów. Już od lat obserwuje się, że pierwszymi osiedleńcami są tu bakterie i sinice. Dwa górne zdjęcia pochodzą z Surtsey, za-wdzięczamy je drowi Schwa-be z Plön, jednemu z nie-wielu naukowców, który re-gularnie bada wyspę. U góry sinice: Phormidium autum- nale, w środku Hapalosiphun hibernia. Dolne zdjęcie natomiast przedstawia sinicę Merismopedia, z wód środ-kowoeuropejskich. Jej okrą- gławe komórki sklejają się galaretowatymi ścianami w płytkowate kolonie

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *