Kategorie
Partnerzy Strony
Partnerzy Strony
  • Rehabilitacja Białołęka i masaź Tarchomin, więcej informacji o rehabilitacji - strona www o rehabilitacji.

Prokarionty nie mają jądra ani chromosomów w ścisłym tego słowa znaczeniu, nie mają więc mejotycznego systemu rekombinacji, ale mają geny, czyli odcinki DNA, mają inne systemy rekombinacji (koniugacja, transformacja, transdukcja, str. 249), czyli że i u nich zachodzi wymiana między nićmi DNA i RNA. Oznacza to, że można również sporządzić mapę genomu bakteryjnego. W tej chwili zajmujemy się fagami i ich genomem. Jak może u nich dojść do rekombinacji? Jest to możliwe wtedy, gdy zakazi się jedną komórkę bakteryjną dwoma różnymi fagami. Wtedy komórka bakteryjna produkuje cegiełki dla genomów obu fagów, można więc przewidywać, że dojdzie do wymiany odcinków między genomem faga nr I a genomem faga nr 2. Można to wykazać całkiem prosto właśnie na „warunkowo letalnych” mutantach: jeśli zakazi się jakiś szczep bakterii dwoma różnymi „warunkowo letalnymi” mutantami, np. mutantami t8 (t8 oznacza mutanty wrażliwe na temperaturę warunkiem ograniczającym jest temperatura 42°C), to właściwie powinno powstać w warunkach ograniczających tylko potomstwo niezdolne do zakażania. Jeśli mimo to wystąpiłyby formy normalne, to mogłoby to dojść do skutku tylko na drodze rekombinacji.

Co do częstotliwości rekombinacji u fagów, to – podobnie jak w systemie mejo- tycznym albo przy koniugacji – im bardziej w genomie oddalone są od siebie dwa geny, tym większe jest prawdopodobieństwo, że ich allele wymienią się między sobą. Na tej zasadzie można również sporządzić mapę genów dla genomu fagów, dokładnie tak samo, jak uczyniono to najpierw dla muszki owocowej (Drosophila), potem dla pałeczki okrężnicy (.Escherichia coli), przy czym nie trzeba ograniczać się tylko do mutantów „warunkowo letalnych”, ale można wykorzystać także inaczej „znakowane” szczepy fagów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *