Kategorie
Partnerzy Strony
Partnerzy Strony

Dotychczas mieliśmy do czynienia prawie wyłącznie z przemianami związków organicznych. Teraz będzie mowa o materii nieorganicznej, należy więc oczekiwać, że spotkamy się także z całkiem inaczej zbudowanymi i inaczej funkcjonującymi bakteriami. Tymczasem teza ta jest tylko częściowo prawdziwa, ponieważ wszystkie istoty żywe potrzebują nie tylko związków zawierających węgięl, ale także siarkę, fosfor i azot. Wszystkie one w jakiś sposób biorą udział w krążeniu tych pierwiastków, nieustannym rozkładzie, budowie i przebudowie substancji zawierających siarkę, fosfor i azot. Działającym tu bakteriom przypada specjalna, rola, która wymaga od nich szczególnych, do pewnego stopnia dodatkowych zdolności. Możemy tu nawiązać do znanych już form, mianowicie do beztlenowych laseczek, Clostridium. Niektóre z nich mają pewne cechy, które odróżniają je od klasycznych klostridiów, zawierają mianowicie ‚ barwniki, podobne do barwnika krwi (hemu), należące do grupy tzw. cytochromów. Z tego powodu wydzielono je niedawno w nowy rodzaj – Desulfoto- maculum. Właściwie podstawą była zapewne nie tyle obecność cytochromów, ile fakt, że gatunki Desulfotomaculum są dzięki nim w stanie redukować kwas siarkowy lub jego sole, czyli siarczany. Jest to szczególna cecha ich przemiany materii. Są to organizmy odsiarczające, czyli desulfurykatory.

Siarka jest cegiełką nieodzowną dla wszystkich istot żywych wchodzi w skład niektórych aminokwasów, witamin i koenzymów, jak np. koenzymu A, który odgrywa tak ważną rolę w oksydatywnym rozkładzie węglowodanów („oddychanie komórkowe”).

Zwierzętom i człowiekowi, jako organizmom cudzożywnym, pobieranie siarki przychodzi łatwo: otrzymują ją „gotową” z białkiem roślin albo bakterii w postaci aminokwasów, witamin itp. Roślinom i bakteriom przychodzi to trudniej. One także potrzebują siarki w formie zredukowanej, w postaci grupy sulfhydrylowej (grupy – SH), czyli związanej z wodorem. W glebie i w wodzie siarka występuje jednak przeważnie w postaci siarczanów, w związkach utlenionych, jak np. siarczan potasu •5K2S04 (dlaczego tak się dzieje, wyjaśnimy dalej).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *