Kategorie
Partnerzy Strony
Partnerzy Strony

Droga życiowa faga. Zaczynamy od góry i postępujemy w kierunku ruchu wskazówek zegara: najpierw włókna ogonka, a następnie płytka końcowa przyczepiają się do ściany bakterii. Enzymy rozpuszczają otwór w ścianie komórkowej. Poprzez częściowo wsunięty rdzeń nitki DNA wnikają do wnętrza komórki bakteryjnej, natomiast osłonka białkowa główki (kapsyd) i ogonek itd. pozostają na zewnątrz i rozpadają się. Wewnątrz genom bakteryjny ulega wyłączeniu, a bakteryjna przemiana materii zostaje zaprogramowana na wytwarzanie składników faga (DNA,kapsydu itd.). Po połączeniu się poszczególnych części w ok. 200 „potomków” faga, ściana komórkowa bakterii rozpuszcza się, a fagi uwalniają się

Mora powstaje wtedy, gdy pod różnymi kątami nałożą się na siebie dwie siatki o drobnych oczkach. Z takich wzorów, które można oglądać w mikro-skopie elektronowym, wylicza się budowę i wielkość (raster) podjednostek, z których jest zbudowany kapsyd

Morfopoeza bakteriofaga T4: szereg górny, od lewej do prawej – główka skrócona, normalna i podwójna (ta ostatnia z dwoma ogonkami). Szereg środkowy: teoretycznie obliczone i skon-struowane główki, energetycznie stabilne. Podobieństwo z „naturalnymi” główkami górnego szeregu jest zdumiewające. Dolny szereg: po lewej – mora z główki zwielokrotnionej, po prawej – trzy również energetycznie stabilne konstrukcje, odpowiadające główkom zwielokrotnionym. „Rurki” różnią się wysokością skoku

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *