Kategorie
Partnerzy Strony
Partnerzy Strony

Dalsze wątpliwości powstają wobec faktu, że wirusy nie są komórkami, ale co najwyżej fragmentami komórek, może „wałęsającymi się” genami, które się usa-modzielniły i częściowo otoczyły własną osłonką białkową (kapsyd). W morfogenezie eukariontów główny problem stanowi układ, zróżnicowanie i koordynacja wielu kompletnych komórek. Oczywiście kusi nas, żeby w bakteriofagach widzieć modele mini-komórek. Centralnie zlokalizowany kwas nukleinowy odpowiadałby wtedy jądru komórkowemu, osłonka białkowa, a może i ogonek – to cytoplazma, a włókna ogonka odpowiadałyby rzęskom i witkom (u orzęsionych bakterii, wiciowców itp.). Rozumowanie to jest na pewno błędne. Tak w komórkach eukariontów, jak i bakterii cała przemiana materii podtrzymująca życie odbywa się w bogatej w białko cytoplaz- mie. Bakteriofag natomiast nie ma własnej przemiany materii, a kiedy staje się aktywny w tym znaczeniu, że się rozmnaża, wtedy musi „pożyczyć” obcą przemianę materii od komórki bakteryjnej i do tej właśnie aktywności potrzebne mu są kapsyd, ogonek i włókna ogonka, a więc prawie całe białko. Nie wnikają one nawet do zaatakowanej komórki (z wyjątkiem 3% białka), ale pozostają na zewnątrz i giną. Ukształtowane składniki białkowe, które są tak starannie formowane i montowane, pełnią prawdopodobnie dwie funkcje: mechanicznie ochraniają informację genetyczną zawartą w DNA lub RNA i umożliwiają rozpoznanie „odpowiedniej” komórki gospodarza.

Do przemiany materii fag nie potrzebuje wcale tak wielu genów, ponieważ wy-korzystuje przemianę materii gospodarza. Fakt ten mógłby tłumaczyć, dlaczego fag używa połowy swoich genów do morfopoezy, ale w ten sposób wyraźnie obniżyli-byśmy znaczenie morfopoezy dla morfogenezy komórek i zespołów komórkowych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *