Kategorie
Partnerzy Strony
Partnerzy Strony

E. W. Sutherland, laureat nagrody Nobla w 1971 r., był przez długi czas asysten-tem u C. F. Coriego w Cleveland (C. F. Cori w 1947 r. otrzymał nagrodę Nobla w dziedzinie medycyny). Przez 25 lat zajmował się on jedną substancją, której początkowo nie mógł nawet zidentyfikować, choć była ona biologicznie bardzo aktywna. Pod wpływem hormonu adrenaliny wątroba zaczyna zmagazynowany glikogen rozszczepiać na glukozę (glikogen, podobnie jak skrobia, jest polisachary-dem). Czyni to przy udziale enzymu nazwanego fosforylazą (odkrytego przez C. F. Coriego w 1942 r.). Aktywność fosforylazy jest stymulowana przez adrenalinę, ale tylko w komórce nie naruszonej. Wolna fosforylaza nie reaguje na adrenalinę. Wobec tego musi istnieć między nimi co najmniej jedna biologicznie czynna substancja i musi ona znajdować się w najbardziej zewnętrznej, nie uszkodzonej błonie komórkowej.

W skład błony komórkowej wchodzi m.in. tzw. cyklaza adenylowa. Jeśli z zewnątrz, np. z krwi, cząsteczka hormonu adrenaliny przyłączy się do cyklazy, to wytworzy ona z ATP wewnątrz komórki – cAMP, i to od razu wiele cząsteczek. Cyklaza adenylowa i cAMP działają więc na dwa sposoby: a) jako transmitery przekazują sygnały z zewnątrz do wnętrza komórki, b) jako wzmacniacze sygnałów – jedna cząsteczka adrenaliny wystarcza do wytworzenia wielu cząsteczek cAMP

Obecnie wiemy, że tą substancją jest cAMP. Powstaje on z ATP, znów przy udziale enzymu, cyklazy adenylowej. Adrenalina pobudza więc cyklazę adenylową do two-rzenia cAMP, który ze swej strony, poprzez szereg szybkich etapów pośrednich, aktywuje fosforylazę.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *