Kategorie
Partnerzy Strony
Partnerzy Strony

Wydaje się, że na tym stopniu organizacji kończy się samoagregacja. Można to wykazać na przykładzie mitochondriów. Mitochondria są m.in. miejscem rozkładu węglowodanów, tam przebiega cykl kwasu cytrynowego i oddychanie końcowe. „Prawdziwe” mitochondria oddzielone są od cytoplazmy podwójną błoną. Znajdu-jemy je tylko w komórkach eukariontów. Komórki prokariontów nie mają „prawdzi-wych” mitochondriów, jedynie ich ekwiwalenty, które działają w podobny sposób, ale nie mają błony osłaniającej.

Cykl kwasu cytrynowego i oddychanie końcowe rozpadają się na wiele etapów, z których każdy jest przeprowadzany przez odpowiedni enzym. Dla mitochondriów (i ich ekwiwalentów) jest więc ważne, aby enzymy leżały gęsto jeden obok drugiego i żeby substraty nie rozpraszały się w środowisku. W tym celu wewnątrz mitochondriów rozwinął się system „grzebieni” (łac. cristae) albo rureczek (tubuli), które powiększają bardzo znacznie ich wewnętrzną powierzchnię i zapewniają miejsce do odpo-wiedniego uporządkowania licznych enzymów. Ale nawet gdy struktura mitochon-driów jest gotowa i wszystkie enzymy w nim obecne, nie jest to jeszcze zdolne do działania mitochondrium. Tu już nie działa zasada samoagregacji, tutaj trzeba dostarczyć jeszcze dodatkowej informacji, musi współdziałać dodatkowy czynnik. Prawdopodobnie jest nim tzw. białko integracyjne. Dopiero ono wiąże enzymy do przewidzianych miejsc, co gwarantuje ich zgodne z planem funkcjonowanie. Proces ten przebiega ściśle analogicznie do morfopoezy II rzędu u faga T4. Nie bez znaczenia jest przy tym fakt, że białko integracyjne nie jest kodowane przez jądro komórkowe, ale najprawdopodobniej przez zawarty w mitochondriach DNA. (ryc. str. 227).

Można by przytaczać dalsze przykłady samoagregacji i morfopoezy II rzędu, ale już te nieliczne przykłady usprawiedliwiają przypuszczenie, że także wewnątrz komórki pojedyncze cegiełki mogą zlewać się w struktury wyższego rzędu samorzutnie, na bazie zawartej w tych cegiełkach informacji (struktury molekularnej) albo dzięki dodatkowej informacji, dostarczonej przez geny morfopoezy. Jak to się przedstawia, jeśli przejdziemy od składników komórkowych do całych komórek? Jak kształtuje się organizm wielokomórkowy?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *