Kategorie
Partnerzy Strony
Partnerzy Strony

Po dokładniejszym rozważeniu stwierdzamy, że w dymorfizmie drożdże-grzybnia tkwi podstawowe zjawisko nie tylko morfogenezy, ale w ogóle biologii – bieguno-wość. Grzybnia, niezależnie od tego, czy jest podzielona ścianami poprzecznymi (workowce i podstawczaki), czy nie (większość Phycomycetes), ma zawsze rosnący wierzchołek, biegun przedni. Grzybnia, czy też komórka grzybni jest zbudowana biegunowo. Inaczej jest u postaci drożdży. Nie ma ona, przynajmniej gdy jest do-kładnie kulista, żadnego bieguna i pączki mogą powstawać w dowolnym miejscu powierzchni komórki. Komórka macierzysta pączkuje wielobiegunowo i to właśnie nazywamy bezbiegunowością, czyli apolarnością. Jeśli transformacja drożdże -> grzybnia jest zależna od przemiany materii, to powinno to dotyczyć także przejścia od bezbiegunowości do biegunowości, a więc byłaby to indukcja biegunowości. Może należałoby to przebadać?

Ten dalszy krok pomaga nam zrobić znów grzyb z klasy Phycomycetes, spokrewniony z Mucor, o nazwie Myco- typha. Wyrasta on, tak jak jego krewni, w postaci silnie rozgałęzionej grzybni, która już po kilku dniach tworzy niezwykłe, pionowe „gałęzie”, gęąto wypełnione sporangiolami. Każda z nich zawiera jeden zarodnik, a całość wygląda jak mini-pałki wodne. Ponieważ pałka wodna ma łacińską nazwę rodzajową Typka, więc i grzyb nazwano Mycotypha.

Mycotypha spirifera (Phycomycetes). Wygląd ogólny sporangioli przypomina pałkę wodną (porównaj ilustrację na str. 163, gdzie na pierwszym planie widzimy palkę wodną, czyli Typha latifolia)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *